Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2016

Αυξάνονται οι θάνατοι, μειώνονται οι γεννήσεις.

Αυξάνονται οι θάνατοι, μειώνονται οι γεννήσεις


Συνεχίζει να αυξάνει η ψαλίδα μεταξύ των και των , σύμφωνα με τα δεδομένα που καταγράφονται στα ληξιαρχεία όλης της χώρας.
Για το 2016 και μέχρι τις 22.8.2016 οι θάνατοι είχαν υπερβεί τις γεννήσεις κατά 19.394, στοιχείο που συμβάλει αρκετά στην γήρανση του πληθυσμού της χώρας μας.

Πηγή:tilegrafima.gr  

Είναι κόλασις.

20160821-1

Η αλήθεια, εάν δεν είναι ο Χριστός, δεν μου χρειάζεται, είναι μόνο μία κόλασις. Το ίδιον είναι κόλασις και η δικαιοσύνη, και η αγάπη, και το αγαθόν, 
και η ευτυχία· και αυτός ο Θεός, εάν δεν είναι ο Χριστός, είναι κόλασις. 

Ἀποτομὴ Κεφαλῆς Ἰωάννου Προδρόμου

«Οὐκ ἐξεστὶ σοι ἔχειν, τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου». Δὲν σοῦ ἐπιτρέπεται ἀπὸ τὸ νόμο τοῦ Θεοῦ νὰ ἔχεις τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου, ὁ ὁποῖος ζεῖ ἀκόμα. 
Λόγια τοῦ Τιμίου Προδρόμου, ποὺ ἀποτελοῦσαν μαχαιριὲς στὶς διεφθαρμένες συνειδήσεις τοῦ βασιλιὰ Ἡρώδη Ἀντίπα καὶ τῆς παράνομης συζύγου του Ἡρωδιάδος, ποὺ ἦταν, γυναίκα τοῦ ἀδελφοῦ του Φιλίππου.
Ὁ Ἡρώδης, μὴ ἀνεχόμενος τοὺς ἐλέγχους τοῦ Προδρόμου, τὸν φυλάκισε. 
Σὲ κάποια γιορτὴ ὅμως τῶν γενεθλίων του, ὁ Ἡρώδης ὑποσχέθηκε μὲ ὅρκο νὰ δώσει στὴν κόρη τῆς Ἡρωδιάδος ὅτι ζητήσει, διότι τοῦ ἄρεσε πολὺ ὁ χορός της. Τότε ἡ αἱμοβόρος Ἡρωδιὰς εἶπε στὴν κόρη της νὰ ζητήσει στὸ πιάτο τὸ κεφάλι τοῦ Ἰωάννη. Πράγμα ποὺ τελικὰ ἔγινε.

Κυριακή, 28 Αυγούστου 2016

Αυτό το κράτος δεν μπορεί να είναι ουδετερόθρησκο.

a2Κωνστανίνου Χολέβα


Ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας για την αναθεώρηση του Συντάγματος, δήλωσε ότι πρέπει να κατοχυρωθεί συνταγματικώς ο ουδετερόθρησκος χαρακτήρας του κράτους. 
Πιστεύω ότι αν γίνει αυτό, θα πρόκειται για μία τεράστια προσβολή σε όσους κατά καιρούς αγωνίσθηκαν για την απελευθέρωση, ίδρυση και επιβίωση της νεωτέρας Ελλάδος. Οι αγωνιστές της ελληνικής ελευθερίας ήσαν συνειδητοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί και όχι ουδετερόθρησκοι.
Το 1821 οδήγησε στην ίδρυση κράτους διότι «πρώτα είπαμε υπέρ Πίστεως και ύστερα υπέρ Πατρίδος», όπως σαφώς τονίζει στους μαθητές της Αθήνας ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Η επίκληση της Αγίας Τριάδος τίθεται στο Προοίμιο των πρώτων Συνταγμάτων του Αγώνος από τις Εθνικές Συνελεύσεις, οι οποίες συνόψιζαν και αποκρυστάλλωναν το φρόνημα των αγωνιζομένων Ορθοδόξων Χριστιανών κατά των αλλοθρήσκων Τούρκων.
Η Γ΄ Εθνοσυνέλευσις διακηρύσσει το 1827 ότι: «Ως Χριστιανοί ούτε ήτο ούτε είναι δυνατόν να πειθαρχήσωμεν δεσποζόμενοι από τους θρησκομανείς Μωαμεθανούς, οι οποίοι κατεξέσχιζον και κατεπάτουν τας ιεράς εικόνας, κατεδάφιζον τους ιερούς ναούς…. Πολεμούμεν προς τους εχθρούς του Κυρίου μας» !

Mεγαλώσαμε με εκείνο το «τι θα πει ο κόσμος», και όχι το "τι θα πει ο Χριστός".

Mεγαλώσαμε με εκείνο το «τι θα πει ο κόσμος», και όχι το "τι θα πει ο Χριστός" 


Και είπε ο αδελφός: «Τι σημαίνει κόσμος;»

Κόσμος είναι – απάντησε ο Γέροντας, να ικανοποιούν οι άνθρωποι τα , το να νομίσει κανείς ότι μένει παντοτινά στη ζωή αυτή. 

Και να καυχιέται γι΄αυτά που αφήνει πίσω του.
To μεγαλύτερο πρόβλημα του σύγχρονου χριστιανού. Ο »κόσμος» και τα θέλω του, αποτελεί εμπόδιο στο Θέλημα του Θεού. 
Αλλά και τον σκοπό της ζωής μας…

Τά σταφύλια τῆς ἀγάπης.

Γύρω στό 330μ.Χ. γκαταστάθηκε στή Σκήτη γιος Μακάριος Αγύπτιος.
Κοντά στόν γιο μακάριο μαζεύτηκαν σιγά-σιγά χιλιάδες μοναχοί,ο ποοι δέχονταν τίς συμβουλές καί τούς λόγους του. 
λλά καί πολλοί λαϊκοί πό λη τή Αγυπτο ρχονταν στόν γιο το Θεο,γιά νά δεχθον τούς καρπούς τς γάπης του. 
φήμη του εχε πλωθε σ' λη τή πολιτεία. Μιά μέρα κάποιοι προσκυνητές ρθαν στό καλογερικό χωριό γιά νά δον τόν ββ Μακάριο. Μάλιστα το φεραν σπό τήν πόλη να καλάθι γεμάτο σταφύλια.Κάθισαν ρκετή ρα κοντά του,κουσαν τίς πολύτιμες συμβουλές του καί φελημένοι ψυχικά ξεκίνησαν γιά την πόλη.
-Αὐτά εἶναι γι΄σένα,Ἀββᾶ,τοῦ εἶπαν φεύγοντας.
Τά σταφύλια ξέρουμε πώς σοῦ ἀρέσουν πολύ. Κράτησέ τα σέ παρακαλοῦμε.
Ὁ Ἀββᾶς Μακάριος εὐχαρίστησε τούς προσκυνητές καί τούς ξεπροβόδισε μέ χαμόγελο. Καταμεσῆς στό φτωχικό καλυβάκι ἦταν ἕνα καλάθι γεμάτο ὄμορφα μυρωδικά σταφύλια. Δῶρο σπάνιο, ἀφοῦ ὁ τόπος δέν εἶχε τίποτε ἀπ' αὐτά. Σίγουρα θά εἶναι πολύ γλυκά, σκέφτηκε ὁ Ἀββᾶς. Καί ἔκαμε νά δοκιμάσει. Μά σάν ἔσκυψε, ἀπ'τό παραθυράκι τῆς καλυβούλας ἀντίκρυσε τούς ἄλλους ἀσκητές καί αἰσθάνθηκς ἔνοχος.

Θεογέφυρο: Το "θαύμα" του ποταμού Καλαμά!


Ο Καλαμάς έκανε το "θαύμα" του. 
Σκάλισε στο διάβα του χρόνου με τα άγρια νερά του μεγάλο βράχο και προέκυψε το παράξενο δημιούργημα «Το Θεογέφυρο», κοντά στο Λίθινο Ζίτσας Ιωαννίνων, που επί αιώνες διευκολύνει το πέρασμα των νερών του ποταμού. "Γεφύρι φτιαγμένο από τον Θεό". 
Έτσι το αποκαλούν ανέκαθεν οι κάτοικοι της περιοχής. Αλλά και οι ιστορικοί ως θεογέφυρο το μνημονεύουν. 
Πρόκειται, σύμφωνα με τους ειδικούς για ένα σπάνιο γεωλογικό φαινόμενο. 
Έχει μήκος 45 μέτρα και πλάτος 3-4 μέτρα και βρίσκεται 20 περίπου μέτρα πιο ψηλά από τα νερά του ποταμού.

ΩΣ ΤΕΚΝΑ ΜΟΥ ΑΓΑΠΗΤΑ ΝΟΥΘΕΤΩ.

του π. Θεμιστοκλή Μουρτζανού
 
          Ο σύγχρονος άνθρωπος, επιθυμώντας την ελευθερία του, μεταξύ των άλλων ιδιοτήτων που έχει απεμπολήσει είναι και αυτή του παιδιού. Το παιδί δεν είναι αυτόνομο. Είναι εξαρτημένο από την αγάπη των γονέων του και κρεμασμένο από την αγκαλιά τους. Το παιδί δεν αποφασίζει για τον εαυτό του, αλλά ζητά  τη γνώμη των γονέων του. Το παιδί, ακόμη κι αν έχει διαφορετική άποψη για πράγματα και καταστάσεις της ζωής του, οφείλει να συζητά και να βρίσκει από κοινού λύσεις με τους γονείς του. 
Συχνά οι γονείς έχουν από το παιδί τους την απαίτηση της απόλυτης υπακοής. Φοβούνται την ελευθερία του παιδιού και δεν του τη δίνουν από καρδιάς, όταν εκείνο τη ζητεί ή δεν του τη δίνουν καθόλου. Ο σύγχρονος άνθρωπος λοιπόν, θέλοντας να είναι ελεύθερος, απορρίπτει την ιδιότητα του παιδιού και ό,τι του την θυμίζει, όχι μόνο τη γονεϊκή στάση έναντί του, αλλά και οποιαδήποτε αυθεντία μοιάζει να του περιορίζει την ελευθερία, τον Θεό, το κράτος, τους δασκάλους, τη διανόηση. Απόλυτο κριτήριο το  «εγώ» του. Και το υπερτροφικό εγώ δείχνει μία ύπαρξη η οποία θέλει να αποφασίζει για τα πάντα με γνώμονα τα δικά της κριτήρια και την ίδια στιγμή να αδιαφορεί ή και να απορρίπτει όλους τους λόγους για τους οποίους κάποιος άλλος θα μπορούσε να την νουθετήσει. Ακόμη και την αγάπη.
       Παραδομένος σε μία ψυχολογικοποιημένη  ερμηνεία των σχέσεων ο σύγχρονος άνθρωπος αισθάνεται ότι η όποια παράδοσή του στην ιδιότητα του παιδιού του στερεί την προσωπικότητά του. Το παράδοξο είναι ότι έχει μεταφέρει αυτή τη λογική και στη σχέση με τα δικά του παιδιά. Προσπαθώντας να μην περιορίσει την ελευθερία του «εγώ» τους, δε βάζει κανένα όριο στη συμπεριφορά τους, στα δεδομένα τους, στις προοπτικές τους, με αποτέλεσμα και εκείνα να μην αισθάνονται παιδιά, αλλά να ζητούν και να θέλουν ως ανεξάρτητοι άνθρωποι, κάτι όμως που υπερβαίνει τη φυσικότητα του χρόνου.

Γνώση ανθρώπινη, γνώση Θεού.

20160820-3Μην σκανδαλίζεστε όταν ακούτε αυτά που λένε κατά της πίστεως.
Αφού αυτοί που τα λένε δεν καταλαβαίνουν την ουσία της. Εσείς να θυμάστε πάντα την βασική αρχή που γνώριζαν πολύ καλά οι πρώτοι χριστιανοί.
Αυτοί θεωρούσαν δυστυχισμένο τον άνθρωπο που γνωρίζει όλες τις επιστήμες, δεν γνωρίζει όμως τον Θεό. 
Και αντίθετα θεωρούσαν μακάριο αυτόν που γνωρίζει τον Θεό, έστω και να μην γνώριζε απολύτως τίποτα από τα ανθρώπινα.

Ὁ Ὅσιος Μωϋσῆς ὁ Αἰθίοπας.

Ὁ Ὅσιος Μωυσῆς ἔζησε στὴν Αἴγυπτο καὶ στὴν ἀρχὴ ἦταν ληστής. Ἀλλὰ τὸ φῶς τῆς γνώσης καὶ τῆς μετανοίας δὲν ἄργησε νὰ φωτίσει τὸν δρόμο του. 
Ἡ μεγάλη ἐπιείκεια ποὺ ἔδειξε πρὸς αὐτὸν κάποιος χριστιανός, ἐνῶ αὐτὸς τὸν εἶχε βλάψει, ἐπέφερε στὸν Μωυσῆ ψυχικὴ ἀνακαίνιση.
Πίστεψε, ἔγινε χριστιανὸς καὶ κατόπιν μοναχός. Ἀγωνίστηκε σκληρὰ μέσα στὴν ἔρημο καὶ ἀπέκτησε μεγάλη πνευματικὴ σύνεση καὶ ἀρετή. 
Ἡ φήμη του ἔφερνε στὸ ἐρημητήριό του πολλοὺς χριστιανούς, ποὺ ἄκουγαν μὲ δέος τὴ διδασκαλία του κατὰ τῆς ὑπερηφάνειας καὶ τῆς κατάκρισης.
«Εἶμαι», ἔλεγε, «ὁ χειρότερος τῶν ἁμαρτωλῶν. Τὰ περασμένα μας ἁμαρτήματα πρέπει νὰ τὰ ἔχουμε πάντα μπροστά μας καὶ νὰ λυπούμαστε γι’ αὐτά. Αὐτὸ εἶναι ἡ καλύτερη μέθοδος γιὰ νὰ φυλάξουμε τὸν ἑαυτό μας, μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, ἀσφαλή. Ἂν νομίσουμε ὅτι εἴμαστε πνευματικὰ ὄρθιοι, τότε ἀκριβῶς εἶναι ὁ μεγάλος κίνδυνος μήπως πέσουμε. Γιὰ νὰ μὴ φοβόμαστε τὸν Θεό, ὀφείλουμε νὰ φοβόμαστε πολὺ τὸν ἑαυτό μας, δηλαδὴ τὶς ἀδυναμίες καὶ τὰ πάθη μας».

Σάββατο, 27 Αυγούστου 2016

Εκοιμήθη ο γέροντας Θωμάς της αδελφότητας των Θωμάδων.

Εκοιμήθη ο γέροντας Θωμάς της αδελφότητας των Θωμάδων 
Ο , ο ιεροψάλτης, ο αργυροχρυσοχόος, ένας από τους σημαντικότερους Αγιορείτες ψάλτες εκοιμήθη σήμερα, σε ηλικία 75 ετών, σύμφωνα με πληροφορίες του ΒΗΜΑΤΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ.
Όπως πριν από 65 χρόνια, σε ηλικία 10 ετών, είδε την Παναγία σε ένα όραμα να τον παίρνει από το χέρι και να τον οδηγεί στο , έτσι σήμερα, παραμονή της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στον Αθωνα, η Παναγιά μας τον πήρε από το ησυχαστήριο του Αποστόλου Θωμά της Σκήτης της Μικράς Αγίας Άννης, και από το και τον οδηγεί στον ουρανό.
Γεννήθηκε στο Στεφανοβίκι Βελεστίνου Βόλου (κατά κόσμον Αντώνιος Κύκλος). Βρέθηκε στο Άγιον Όρος στη γνωστή Αδελφότητα των , στη Σκήτη της Μικράς Αγίας Άννης, όπου και έγινε μοναχός το 1958. Τα πρώτα μουσικά διδάχθηκε από τον Γέροντα Παύλο της συνοδείας των Θωμάδων, κυρίως όμως μαθητής του γνωστού Αγιορείτη μουσικού και δασκάλου Δοσιθέου Κατουνακιώτη. Ακροατής επίσης και συμψάλτης των παλαιών αγιορειτών ψαλτών Ιωσήφ, παπα-Χρυσοστόμου, Παντελεήμονος Κάρτσωνα και πατρός Διονυσίου Φιρφιρή, αλλά και της γειτνιάζουσας μουσικής Αδελφότητας των Δανιηλαίων.

Τι είπε η Παναγία όταν εμφανίστηκε στον πρώτο ερημίτη του Αγίου Όρους.

Τι είπε η Παναγία όταν εμφανίστηκε στον πρώτο ερημίτη του Αγίου Όρους 


Το είναι κλήρος της Παναγίας.
Η Κυρία Θεοτόκος όταν φανερώθηκε στον πρώτο του Άθωνα, τον άγιο Πέτρο (655—681) και μετά από τέσσερις ως πέντε αιώνες στον ηγούμενο της Μεγίστης Λαύρας Νικόλαο και στον ένα και στον άλλο είπε:
«Η κατοίκησή σας και η κατά Θεόν ανάπαυσή σας αλλού πουθενά δεν θα είναι παρά μόνο στο Όρος του Άθωνος, το οποίον έλαβα από τον Υιόν και Θεόν μου να είναι κλήρος δικός μου, στον οποίον εκείνοι που θέλουν να αναχωρήσουν από τις κοσμικές φροντίδες συγχύσεις, να έρχονται σ’ αυτό και να δουλεύουν στο περιβόλι αυτό, να καλλιεργούν την αρετή, την καθαρότητα της καρδιάς και την αγνότητα της ψυχής τους και από τώρα και εμπρός θα λέγεται από όλους «Άγιον Όρος» «Αγιον Όρος τουτεΰθεν κεκλήσεται… καί περιβόλι δικό μου».
«Υπόσχομαι δε, πολύ να αγαπώ, να βοηθώ και να σκέπω εκείνους, που με άδολη καρδιά έρχονται να δουλέψουν ολόψυχα στο Θεό, να προσεύχονται αδιάκοπα για την ψυχή τους, να παρακαλούνε το Θεό για την Εκκλησία Του και όλο τον κόσμο να τον φωτίσει ο Θεός να γίνουν όλοι πρόβατα γνήσια και άδολα του Χρίστου και Θεού μας.»
«Με το έλεος και τη χάρη του Υιού και Θεού μου θα γεμίσει από την μια άκρη ως την άλλη το Όρος τούτο από Μοναχούς πλήθος πολύ ευσεβών και Ορθοδόξων. Για τούτο χαίρεται και αγάλλεται το πνεύμα μου, διότι όλοι αυτοί, θα υμνούν, θα ευλογούν και θα δοξάζουν το πάντιμον και μεγαλοπρεπές όνομα της Παναγίας Τριάδος.

Σχόλια στο Ευαγγέλιο της Κυριακής (Ι΄ Ματθαίου)


Παιδαγωγία Χριστού
                                                              πολλάκις πίπτει εις το πύρ, και πολλάκις εις το ύδωρ

Τη θεραπεία του παιδιού του ζητούσε εναγωνίως ο  τραγικός πατέρας που το έβλεπε με πόνο ψυχής να υποφέρει από ακάθαρτο πνεύμα. 
Η περιγραφή που ο ίδιος δίνει, αποκαλύπτει το μέγεθος της τραγωδίας που βίωναν: “πολλάκις πίπτει εις το πύρ, και πολλάκις εις το ύδωρ”. 
Η σκηνή που ξεδιπλώνει μπροστά μας ο ευαγγελιστής Ματθαίος  δίνει το στίγμα της δουλείας στην οποία περιέρχεται ο άνθρωπος από τις δυνάμεις του κακού, όταν παραλείπει να ακολουθεί το δρόμο που μας υποδεικνύει η Ορθόδοξη Εκκλησία μας. 
Πραγματικά, ο νέος εκείνος από μικρό παιδί είχε παγιδευτεί στα πλοκάμια του διαβόλου και κάτω από τη σκοτεινή εξουσία του είχε καταντήσει μια καθ’ όλα τραγική ύπαρξη.
Η ευθύνη των γονέων
Η προτροπή του Κυρίου μας “φέρετέ μοι αυτόν ώδε”, μάς δίνει τη βεβαιότητα ότι μόνο κοντά στην αγάπη Του είναι δυνατόν ο άνθρωπος να απελευθερωθεί από τη δυναστεία του κακού και να καταστεί μια νέα ύπαρξη. Μόνο κοντά στον Χριστό μπορούμε να γνωρίσουμε το φως της μεταμόρφωσης σε υπαρξιακό, πνευματικό αλλά και σωματικό επίπεδο. Οι σκέψεις αυτές δείχνουν την τεράστια ευθύνη που έχουν οι γονείς να οδηγούν τα παιδιά τους κοντά στο Χριστό, η παρουσία του Οποίου ανοίγει τους ορίζοντες της αιωνιότητας μπροστά τους.
 Το παράδειγμα
Στη λυτρωτική αυτή πορεία της απελευθέρωσης του ανθρώπου από τα πλοκάμια του σατανά και της ένταξής του στην ανακαινιστική δύναμη της Εκκλησίας, πολύ σημαντικό ρόλο έχει το παράδειγμα των γονέων. Ίσως είναι το πιο βασικό στοιχείο για την εν Χριστώ ανατροφή των παιδιών.

Η παρασκευή της Φανουρόπιτας.

Η παρασκευή της Φανουρόπιτας 
Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 27 Αυγούστου και οι πιστοί την παραμονή της εορτής πηγαίνουν στις Εκκλησίες την φανουρόπιτα, την οποία έχουν φτιάξει μία ημέρα πριν.
 
Μια από τις πιο γνωστές συνταγές για φανουρόπιτα είναι η εξής:

Υλικά:
4 φλιτζάνια τσαγιού αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
1 κουταλάκι κανέλλα
1 μπέικιν
1 φλιτζάνι τσαγιού λάδι
1 φλιτζάνι τσαγιού ζάχαρη
1/2 φλιτζάνι τσαγιού νερό
3/4 φλιτζάνι τσαγιού πορτοκαλάδα
ελάχιστη σόδα, ξύσμα λεμονιού-πορτοκαλιού

Σε ποιες Ελληνικές Εκκλησίες προσεύχονται οι Τούρκοι;

Όσο και αν ο τίτλος αυτού του άρθρου ακούγεται πρωτοφανής και πολύ «περίεργος» και όμως η ίδια η τουρκική εφημερίδα Hürriyet, σε μια άκρως αποκαλυπτική της έρευνα αποκαλύπτει σε ποιες εκκλησίες προσέρχονται εκατοντάδες, ακόμα και χιλιάδες Τούρκοι για να προσευχηθούν και να κάνουν κάποια ευχή για κάποια αρρώστια ή για κάποιο πρόβλημα που τους απασχολεί.
Σύμφωνα λοιπόν με την πραγματικά εκπληκτική αυτή έρευνα της τουρκικής εφημερίδας με τον ενδεικτικό και χαρακτηριστικό τίτλο : «Hangi kiliseye hangi umutla gidiyorlar», δηλαδή, «Σε ποια εκκλησία με ποια ελπίδα πηγαίνουν»...
οι Τούρκοι και οι Τουρκάλες προτιμούν στην ευρύτερη περιοχή της Κωνσταντινούπολης να πηγαίνουν σε κάποιες ελληνορθόδοξες εκκλησίες να πουν τον πόνο τους, να προσευχηθούν για το πρόβλημα τους και να κάνουν μια ευχή στην Παναγία ή στον Άγιο της ελληνορθόδοξης εκκλησίας να τους βρει κάποια λύση, να τους θεραπεύσει και να τους ανακουφίσει από τα βάσανα τους.