Ζωντανή αναμετάδοση Ιερών Ακολουθιών

Πέμπτη, 18 Ιανουαρίου 2018

Μέγας Αντώνιος: Αποκάλυψη περί της μοναχικής χάριτος.

Ο Άγιος Αντώνιος έλεγε. Παρακάλεσα τον Θεό ζητώντας να μου δείξει με ποία βοήθεια είναι προικισμένος ο Μοναχός για την καλογερική χάρι. και μου έδειξε μεγάλη πύρινη λαμπάδα και πλήθος οπλισμένων Αγγέλων, οι οποίοι κυκλώνουν τον Μοναχό ο οποίος προθυμοποιείται να σωθεί.

Και ακούστηκε φωνή από το Άγιο Πνεύμα η οποία έλεγε προς τους Αγγέλους : Εις όλη τη ζωή του να μην απομακρυνθείτε απ΄ αυτού.
Όταν είδα τόση μεγάλη βοήθεια, στέναξα και είπα στον εαυτό μου. Αλλοίμονο ! εις σε, Αντώνιε. κάθε βοήθεια σου έστειλε ο Θεός για να σε φυλάξει και συ αμελείς !
Πάλι έκαμα προσευχή και είπα : Κύριε, πώς εξαπατά ο διάβολος και πλανά τον Μοναχό, αφού αυτός είναι περικυκλωμένος με τόση βοήθεια ; Και άκουσα πάλι εκείνη την φωνή να μου λέγει : Να ξέρεις ότι ο διάβολος δεν έχει την δύναμη να νικήσει τον Μοναχό επειδή δια της ενσαρκώσεώς μου έθραυσα τη δύναμή του, αλλά ο καθένας νικάται από τη δική του αμέλεια και αφροντισιά.

Απογευματινό προσκύνημα στον Άγιο Εφραίμ, στη Νέα Μάκρη.


Απογευματινό προσκύνημα στην Ιερά Μονή του Αγίου Εφραίμ στην Νέα Μάκρη πραγματοποιήθηκε με την συμμετοχή των ενοριτών μας. 

Ό Άγιος Εφραιμ είναι από τους λαοφιλείς Αγίους της Εκκλησίας μας και αρκετοί χριστιανοί επισκέπτονται την Ιερά Μονή για να λάβουν την ευλογία του Αγίου και να εμισχυθούν πενυματικά στην ζωή τους.

Το χαριτόβρυτο λείψανό του είναι απόδειξη της παρουσίας του Θεού στην ζωή μας και επάνω εκεί ακουμπούν πολλοί πιστοί την ευχαριστία τους αλλά και τα αιτήματα τους προς τον Άγιο.




Άγιος Αντώνιος: Το όραμα για την πορεία της ψυχής.


Κάποια μέρα, στις τρεις το απόγευμα, ο Άγιος Αντώνιος ετοιμαζόταν να φάει. Καθώς σηκώθηκε να προσευχηθεί, ένιωσε τον εαυτό του ν’ αρπάζεται νοερά. Το περίεργο είναι ότι, ενώ στεκόταν, έβλεπε την ψυχή του σαν να έχει βγει από το σώμα και να οδηγείται από κάποιους στον αέρα.

Έπειτα έβλεπε άλλους, φοβερούς και μοχθηρούς, να στέκονται στον αέρα και να θέλουν να εμποδίσουν τη διάβασή του. Εκείνοι, όμως, πού τον οδηγούσαν αντιδικούσαν μ’ αυτούς πού ζητούσαν λόγο, μήπως ήταν υπεύθυνη απέναντί τους για κάτι. Και ενώ ήθελαν να κάνουν έλεγχο της ζωής του από τον καιρό πού γεννήθηκε, οι οδηγοί του αγίου Αντώνιου τους εμπόδιζαν, λέγοντας: ο Κύριος του έσβησε όλες τις αμαρτίες από τη γέννησή του. Μπορείτε να λογαριάσετε μόνο όσα έπραξε αφότου έγινε μοναχός και αφιερώθηκε στό Θεό.
Τότε, επειδή τον κατηγορούσαν χωρίς να μπορούν ν’ αποδείξουν τις κατηγορίες, ο δρόμος του έγινε ελεύθερος και ανεμπόδιστος. και αμέσως είδε την ψυχή του να επιστρέφει, κι ένιωσε να συνέρχεται και να γίνεται πάλι ο Αντώνιος, όπως ήταν πρώτα,
Ξέχασε τότε να φάει και πέρασε την υπόλοιπη μέρα κι όλη τη νύχτα με στεναγμούς και προσευχές. Έμενε εκστατικός, καθώς αναλογιζόταν με πόσους έχουμε να παλέψουμε και με τι κόπους πρέπει κανείς να περάσει την εναέρια διάβαση (ώσπου να φτάσει στον ουρανό). και σκεφτόταν ότι αυτό εννοούσε ο απόστολος Παύλος όταν έλεγε, «κατά τον άρχοντα της εξουσίας του αέρος» (Έφ. 2:2).

Για να μαθαίνουν οι άνθρωποι από τα ά-λογα ζώα!


Ι.Μ. Εδέσσης: Απαράδεκτο να χρησιμοποιηθεί ο όρος «Μακεδονία» για τα Σκόπια.

Τη στάση της για το θέμα των διαπραγματεύσεων για την ονομασία των Σκοπίων έκανε γνωστή η Μητρόπολη Εδέσσης που σε ανακοινωθέν που εξέδωσε τονίζει πως «μια ονομασία που περιέχει το όνομα της Μακεδονίας είναι πολλαπλά επιζήμια».

Η ανακοίνωση αναφέρει:
Με αφορμή την εν εξελίξει προσπάθεια επιλύσεως του ζητήματος της ονομασίας του κρατιδίου της ΠΓΔΜ η Ιερά Μητρόπολις Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας δηλώνει τα εξής:
1. Ως Εκκλησία προσευχόμαστε συνεχώς για τις πνευματικές αλλά και τις εγκόσμιες ανάγκες του λαού και φροντίζουμε για την στήριξή του με κάθε μέσο που διαθέτουμε. Για τον λόγο αυτόν και στην παρούσα περίσταση εκφράζουμε την άποψή μας, ως υπεύθυνοι Έλληνες πολίτες, οι οποίοι εκτός από υποχρεώσεις διατηρούμε –δυσαρεστώντας ενδεχομένως ορισμένους νοσταλγούς των αθέων ολοκληρωτικών καθεστώτων– και το συνταγματικό δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου.
2. Το ζήτημα της ονομασίας του γειτονικού κράτους θα μας ήταν παντελώς αδιάφορο, αν δεν αποτελούσε προβολή επιθετικού αλυτρωτισμού σε βάρος της χώρας μας –και ιδιαίτερα της περιοχής που κατοικούμε– όπως και κακόβουλου σφετερισμού της ίδιας της ιστορίας της ιδιαίτερης πατρίδας μας, της Μακεδονίας. Εμείς, οι Έλληνες κάτοικοι της Μακεδονίας, δεν έχουμε κανέναν λόγο να «δανειστούμε» την ιστορία άλλων λαών, δεν έχουμε κανέναν λόγο να κατασκευάσουμε μνημεία για να δείξουμε την ιστορία μας η να αποδείξουμε την ταυτότητά μας. Επειδή η γη μας, η γη της Πέλλας, μαρτυρεί μόνη της, μέσα από αληθινά μνημεία, ότι εδώ έζησαν και ζουν Έλληνες και προπάντων, Έλληνες ήταν αυτοί που έγραψαν τις ένδοξες σελίδες της ιστορίας της στην στην δική τους –την δική μας– γλώσσα.

Δώσε ότι έχεις στην καρδιά σου!

"Μια μερα ενας πλουσιος ανθρωπος παρεδωσε ενα καλαθι με σκουπιδια σε εναν φτωχο ανθρωπο.

Ο φτωχος ανθρωπος χαμογελασε και εφυγε με το καλαθι.

Το αδειασε,το επλυνε και το γεμισε με ομορφα λουλουδια.

Το επεστρεψε στον πλουσιο ανθρωπο και του το εδωσε.

Ο πλουσιος ανθρωπος εκπληκτος του ειπε: Γιατι μου εδωσες ομορφα λουλουδια ενω εγω σου εδωσα σκουπιδια;........

Μέγας Αντώνιος και οι φιλόσοφοι ειδωλολάτρες.

Κάποτε λοιπόν δύο φιλόσοφοι ήλθαν προς αυτόν, ειδωλολάτρες, που νόμιζαν ότι μπορούν να ελέγξουν τον Αντώνιο. Ήταν στο όρος το έξω.
Ο Αντώιος κατάλαβε ποιοί άνθρωποι είναι όταν τους είδε και εξήλθε προς αυτούς και είπε με διερμηνέα: «Γιατί τόσο πολύ κοπιάσατε να έλθετε, ω φιλόσοφοι, προς ανόητο άνθρωπο;»

Όταν είπαν αυτοί ότι δεν είναι ανόητος, αλλά και πολύ φρόνιμος, είπε προς αυτούς: «Αν μεν προς ανόητο ήλθατε, περιττός ο κόπος σας. Αν όμως θεωρείτε ότι είμαι φρόνιμος, να γίνετε όπως είμαι εγώ. Επειδή πρέπει να μιμούμαστε τα καλά. Και αν μεν εγώ ερχόμουν προς εσάς, τότε θα εμιμόμουν εσάς. Αν όμως εσείς (ήλθατε) προς εμένα, να γίνετε όπως εγώ. Επειδή είμαι Χριστιανός. Αυτοί θαυμάζοντας ανεχώρησαν επειδή έβλεπαν και τους δαίμονες να φοβούνται τον Αντώνιο.
Όταν άλλοι από αυτούς τον συνάντησαν προς το όρος το έξω και νόμισαν ότι θα τον χλευάσουν επειδή δεν είχε μάθει γράμματα, είπε προς αυτούς ο Αντώνιος: «Εσείς τι λέτε; Ποιό είναι πρώτο, ο νους ή τα γράμματα; και ποιό είναι αίτιο ποίου, ο νους των γραμμάτων, ή τα γράμματα του νου;»
Όταν αυτοί απάντησαν ότι πρώτος είναι ο νους και αυτός είναι ο εφευρέτης των γραμμάτων, τους είπε ο Αντώνιος: «Σε όποιον λοιπόν ο νους υγιαίνει, σε αυτόν δεν είναι αναγκαία τα γράμματα». Με αυτό και τους παρόντες και αυτούς εξέπληξε. Απήλθαν λοιπόν θαυμάζοντας, επειδή τόση πολλή σύνεση έβλεπαν σε αγράματο άνθρωπο. Και επειδή δεν είχε άγριο το ήθος, λόγω του ότι ανατράφηκε στο όρος και εκεί εγέρασε, αλλά ήταν γεμάτος χάρη και κοινωνικός. Και τον λόγο τον είχε νοστιμίσει με το θείο αλάτι, έτσι ώστε κανείς δεν τον φθονούσε, αλλά να χαίρονται με αυτόν, όλοι όσοι έρχονταν προς αυτόν.

Καλύτερα ο κόσμος…

Καλύτερα ο κόσμος να σε ξέρει ως αμαρτωλό, παρά ο Θεός να σε ξέρει ως υποκριτή


Καλύτερα ο κόσμος να σε ξέρει ως αμαρτωλό, 

Ὁ Ἅγιος Ἀθανάσιος ὁ Μέγας.

Ὁ Μέγας Ἀθανάσιος γεννήθηκε κατὰ τὸ ἔτος 295 μ.Χ. στὴν Ἀλεξάνδρεια ἀπὸ Χριστιανοὺς γονεῖς. Ἔτυχε ἐπιμελημένης ἐκπαιδεύσεως φιλοσοφικῆς καὶ θεολογικῆς. Κατὰ τὴ νεανική του ἡλικία συνδέθηκε μὲ τὸν Μέγα Ἀντώνιο καὶ ἀσκήτευσε μαζί του στὴν ἔρημο.
Στὴν ἀρχὴ χειροθετήθηκε ἀναγνώστης τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀλεξανδρείας καὶ τὸ 318 μ.Χ. ἦταν ἤδη διάκονος. Τὸ ἔτος 325 μ.Χ. συνοδεύει τὸν γέροντα Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας Ἀλέξανδρο στὴ Νίκαια, ὅπου συγκλήθηκε ἡ Α’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος, «τοῦ χοροῦ τῶν διακόνων ἡγούμενος». Ἐκεῖ, χάρη στὴ μόρφωσή του καὶ μάλιστα στὴ θερμουργὸ καὶ ἀκλόνητη πίστη του, ἀναδείχθηκε ἕνας ἀπὸ τοὺς θαρραλέους ἀγωνιστὲς κατὰ τῆς αἱρέσεως τοῦ Ἀρείου. Μάλιστα δέ, ὅπως ἀποφάνθηκε ἡ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ Σύνοδος τοῦ 399 μ.Χ., κυρίως ὁ Ἀθανάσιος «τὴν νόσον τοῦ Ἀρειανισμοῦ ἔστησεν». Κανένας, ἴσως, ἄλλος ἀπὸ τοὺς Πατέρες καὶ Διδασκάλους τῆς Ἐκκλησίας, τῆς περιόδου ἐκείνης, δὲν ἀντιμετώπισε τόσο σπουδαία ἐκκλησιαστικὰ καὶ θεμελιώδη προβλήματα τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ἦταν τὰ περὶ Θεοῦ, κόσμου, ἀνθρώπου, δημιουργίας, τριαδολογίας, ἐνανθρωπήσεως τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ, σωτηρίας, χριστολογίας, πνευματολογίας, Οἰκουμενικῆς Συνόδου κ.ἄ.
Ἡ φήμη τοῦ Ἀθανασίου ἑδραιώθηκε τόσο πολὺ κατὰ τὴ Σύνοδο τῆς Νίκαιας, ὥστε μετὰ ἀπὸ λίγο, ὅταν πέθανε ὁ γέροντας Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας Ἀλέξανδρος ( 17 Ἀπριλίου 328 μ.Χ.), ἐξελέγη Ἐπίσκοπος Ἀλεξανδρείας πιθανότατα τὸν ἴδιο χρόνο.
Ὁ Μέγας Ἀθανάσιος, κατὰ τὰ 46 ἔτη τῆς ἀρχιερατείας του, ὑπῆρξε ὁ στύλος τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὁ κατ’ ἐξοχὴν Πατὴρ τῆς Ὀρθοδοξίας. Μερίμνησε δραστήρια γιὰ τὴν ὀργάνωση τῆς Ἐκκλησίας του. Περιηγούμενος τὴν ἐπαρχία του, μετέβη στὴ Θηβαΐδα, τὴν Πεντάπολη, τὴν Κάτω Αἴγυπτο γιὰ νὰ δεῖ ἀπὸ κοντὰ τὶς ἀνάγκες τοῦ ποιμνίου του, τὸ ὁποῖο τὸν ὑποδεχόταν παντοῦ μὲ ἐνθουσιασμό. Ἐγκαθιστοῦσε στὶς διάφορες πόλεις ἄξιους καὶ ἱκανοὺς Ἐπισκόπους, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὸν Ἅγιο Φρουμέντιο ( 30 Νοεμβρίου), τὸν ὁποῖο χειροτόνησε Ἐπίσκοπο Ἀξώμης.

Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018

Ο ζητιάνος, η βαρυχειμωνιά και η προσευχή της Μαρίας!






*Μια αληθινή και συγκινητική ιστορία που συνέβη στις μέρες μας και μας δείχνει πως ακόμα υπάρχουν «αγίες» οικογένειες στην χώρα μας που νοιάζονται πραγματικά για τον συνάνθρωπό τους. Αξίζει να την διαβάσετε!

~ Το χιονόνερο που έπεφτε ήταν εκνευριστικό. Ο δυνατός βοριάς δεν άφηνε τίποτε όρθιο. Το τσουχτερό κρύο ήταν ανυπόφορο.
Ο Μάρκος τυλίχθηκε με μία κουβέρτα και ζάρωσε πάνω στα πρόχειρα χαρτόκουτα που είχε στρώσει. Αναστέναξε βαριά. Ήπιε μία γουλιά νερό από το μπουκάλι. Όλα τα στοιχεία έδειχναν πως η νύκτα που θα ακολουθούσε θα ήταν εφιαλτική.
Αναρωτιόταν αν θα ξημέρωνε ζωντανός η αν θα πάγωνε. Κοιτούσε δεξιά -αριστερά μη τυχόν και περάσει κάποιος περαστικός και ανοίξει κουβέντα. Το εμπορικό Κέντρο δίπλα του είχε σχεδόν αδειάσει. Ασυναίσθητα κοίταξε τον ουρανό. «Γιατί Θεέ μου έφθασα σ’ αυτήν την κατάσταση; Γιατί με τιμωρείς τόσο σκληρά;» ψέλλισε! Κοιτούσε σαν να προσδοκούσε μία απάντηση. Μάταια όμως περίμενε. Το ρολόι που ήταν αναρτημένο στο εμπορικό κέντρο έδειχνε 1:45 π.μ.
Κοίταξε τις απέναντι πολυκατοικίες. Τα φώτα των διαμερισμάτων ήταν όλα κλειστά. Μόνο ένα εξ αυτών ήταν ανοικτό. Κάποιος άρρωστος η κανένα μωρό θα τους κρατά ξάγρυπνους, σκέφτηκε. Τουλάχιστον είναι στα ζεστά και θα έχουν κάποιον να τους φροντίσει. Ξαφνικά βλέπει μία μπλε ακτίνα φωτός να φεύγει από τον ουρανό και να εισέρχεται μέσα από την μπαλκονόπορτα στο διαμέρισμα. Ξαφνιάστηκε! Τρόμαξε. Άρχισε να τρίβει τα μάτια του μη τυχόν και έχει παραισθήσεις.
«Βρε τι ζημιά μπορείς να πάθεις από μία μπύρα!» σκεφτόταν. Προσπάθησε να σκεφθεί κάτι άλλο για να ξεφύγει από την παραίσθηση. Τα μάτια του όμως δεν τα όριζε. Ήταν καρφωμένα σ’ αυτό το περίεργο μπλε φως που κατέληγε στο διαμέρισμα. Άρχισε να τσιμπιέται μη τυχόν και κοιμόταν. Νόμιζε πως έβλεπε όνειρο. Αποφάσισε να σηκωθεί λίγο και να περπατήσει. Έτσι πίστευε πως θα ξέφευγε από τις παραισθήσεις. «Λες να είχε κανένα περίεργο χόρτο το σουβλάκι που έφαγα και μου έφερε αυτή την αναστάτωση;» αναλογιζόταν καθώς προχώρησε δύο τρία βήματα. «Μήπως πάλι είναι η τελευταία μου νύκτα αυτή και ο Θεός έδωσε αυτό το σημάδι;»
Ξανακοίταξε προς την πολυκατοικία. Το φως γινόταν πιο δυνατό. «Μπορεί να πρόκειται για κάποιο λέιζερ. Μπορεί αυτός που μένει στο διαμέρισμα να δημιουργεί όλο αυτό το θέαμα και ενώ το φως φεύγει από το διαμέρισμα να πιστεύω πως έρχεται από τον ουρανό. Αυτό είναι… Με το κρύο αυτό φαίνεται χάζεψα εντελώς» μονολόγησε ο Μάρκος και επέστρεψε στη θέση του! Άδικα σηκώθηκα, έλεγε. Ξανακάθισε κάτω και τυλίχθηκε με τις κουβέρτες. Ασυναίσθητα έκανε το σταυρό του και έγειρε πίσω το κεφάλι του.

Ο νεομάρτυρας Αγιος Γεώργιος εξ Ιωαννίνων Προστάτης της Προεδρικής Φρουράς.


Μια επιθυμία ετών της Προεδρικής Φρουράς πήρε σήμερα σάρκα και οστά. Ο Νεομάρτυρας Αγιος Γεώργιος ο εξ Ιωαννίνων από σήμερα είναι κι επίσημα ο Προστάτης της.

Σε μια πολύ όμορφη εκδήλωση στην οποία παρέστη ο Προέδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος και χοροστατούντος στην Δοξολογία του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερωνύμο, παρουσιάστηκε το μνημείο του Νεομάρτυρα Αγίου Γεωργίου το οποίο κατασκευάστηκε στο προαύλιο χώρο της Προεδρικής Φρουράς με δαπάνη του Συλλόγου των Απανταχού Αγιοργιτών «Ο Νεομάρτυς Γεώργιος».
Στην εκδήλωση παρέστησαν μεταξύ άλλων ο Σύλλογος Παλαίμαχων Ευζώνων, οι συντοπίτες του Αγίου Γεωργίου από τα Γρεβενά, καθώς οι απόγονοι του Νεομάρτυρα που ζουν στον Πειραιά.
Ο Άγιος Γεώργιος γεννήθηκε το 1808 μ.Χ. στο χωριό Τζούρχλι (ή Τζούραλη) της επαρχίας Γρεβενών (σήμερα φέρει την ονομασία Άγιος Γεώργιος), από γονείς φτωχούς γεωργούς, τον Κωνσταντίνο και τη Βασίλω. Ο Γεώργιος, επειδή οι γονείς του ήταν φτωχοί, παρέμεινε αγράμματος. Ορφάνεψε σε παιδική ηλικία και πήγε στα Ιωάννινα, όπου έγινε Ιπποκόμος του Χατζή Αβδουλά, αξιωματικού του Ιμίν πασά, στον οποίο και παρέμεινε για οκτώ χρόνια.
Κατά τον Οκτώβριο του 1836 μ.Χ. συκοφαντήθηκε από εχθρούς του Τούρκους, ότι δήθεν, προηγουμένως εξισλαμίστηκε και κατόπιν επανήλθε στη χριστιανική θρησκεία. Μπροστά στον κριτή ο Γεώργιος απολογήθηκε με θάρρος και απέδειξε ότι ποτέ δεν έγινε αρνησίθρησκος. Έτσι, αφού βρέθηκε και απερίτμητος τον άφησαν ελεύθερο.
Αργότερα πήρε σύζυγο ονόματι Ελένη και στις 30 Δεκεμβρίου του 1837 μ.Χ. γεννήθηκε το παιδί τους, που 8 μέρες μετά, στις 7 Ιανουαρίου, εορτή του Προδρόμου, βαπτίστηκε και, λόγω της ημέρας, έλαβε το όνομα Ιωάννης.
Στην συνέχεια, ο Γεώργιος, προσλήφθηκε Ιπποκόμος του μουσελίμη Φιλιατών και πήγε στην πόλη αυτή. Κατόπιν με άδεια του αφέντη του, ήλθε στα Ιωάννινα για δικές του υποθέσεις, όπου την 12η Ιανουαρίου 1838 μ.Χ., ημέρα Τετάρτη, κάποιος Οθωμανός τον συκοφάντησε ότι δήθεν ήταν προηγουμένως Τούρκος και ξανάγινε χριστιανός. Έτσι συνελήφθη, φυλακίστηκε και με τη βία οι Τούρκοι προσπαθούσαν να τον αλλαξοπιστήσουν. Ο Γεώργιος όμως, παρέμεινε αμετάπειστος, ομολογώντας τον Χριστό. Μάταια λαός και κλήρος προσπαθούσαν να τον πείσουν να δραπετεύσει από τη φυλακή. Αυτός επέμενε να μαρτυρήσει για τον Χριστό. Τρεις φορές που οδηγήθηκε στον κριτή, συνεχώς ομολογούσε την πίστη του.
Έτσι τη Δευτέρα 17 Ιανουαρίου 1838 μ.Χ., ο Γεώργιος απαγχονίστηκε στην αγορά. Τρεις ημέρες έμεινε κρεμασμένος στην αγχόνη και στο διάστημα αυτό κάθε βράδυ ένα ουράνιο φως έλαμπε στο κεφάλι του. Από την ώρα δε εκείνη ένας καταιγισμός θαυμάτων πλημμύρισε την πόλη. Πλήθος παραλύτων και πασχόντων από ποικίλες ασθένειες προστρέχοντας στον άγιο λάμβαναν τη θεραπεία τους.

 Πηγή: Βήμα Ορθοδοξίας

ΚΞΗΟ








Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης: Εμπειρίες από την Θεία Λειτουργία.

Γέρ.Ιάκωβος Τσαλίκης: 

Οι άνθρωποι παιδί μου είναι τυφλοί και δεν βλέπουν το τι γίνεται μέσα στο ναό στη Θεία Λειτουργία

«Οι άνθρωποι, παιδί μου, είναι τυφλοί και δεν βλέπουν το τι γίνεται μέσα στο ναό στη Θεία Λειτουργία.
Μια φορά λειτουργούσα και δε μπορούσα να κάνω Μεγάλη Είσοδο από αυτά που έβλεπα.
Ο ψάλτης συνεχώς επαναλάμβανε: «ως τον Βασιλέα των όλων υποδεξόμενοι», οπότε ξαφνικά νιώθω να με σπρώχνει κάποιος από τον ώμο και να με οδηγεί στην Αγία Πρόθεση.

Νόμισα ότι ήταν ο ψάλτης και είπα: «Ο ευλογημένος! Τόση ασέβεια! Μπήκε από την Ωραία Πύλη και με σπρώχνει! 
Γυρίζω και βλέπω μια τεράστια φτερούγα που την είχε περάσει ο Αρχάγγελος από τον ώμο μου και με οδηγούσε να κάνω τη Μεγάλη Είσοδο. 
Τι γίνεται μέσα στο Ιερό κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας…».

ΑΓΙΟΣ Παΐσιος: «Φονιάδες των λαών, αμερικάνοι».

Μαρτυρία του Βαλίδη Σταύρου, αντιστρατηγου ΕΛ.ΑΣ ε.α., θεολόγου , πρώην Διοικητή Α.Τ. Αγίου Όρους.

Κάποτε είχε πάει στο Άγιον Όρος ένας Ελληνοαμερικανός γερουσιαστής. Του μίλησαν για τον γέροντα κι αποφάσισε να τον συναντήσει.
Όταν έφτασε στο κελί μαζί με τους δύο συνοδούς του, εμφανίστηκε ο Γέροντας, ο οποίος μόλις τούς είδε, χαμήλωσε τα μάτια και είπε:
«Φονιάδες των λαών, Αμερικάνοι.»
Αυτό φάνηκε πρωτάκουστο στους παρισταμένους και κάποιος επιχείρησε να διορθώσει τα πράγματα λέγοντας: «Μα, Γέροντα, δεν είναι ακριβως Αμερικανοί. Είναι Έλληνες πού ήρθαν να προσκυνήσουν στο Άγιον Όρος και ήλθαν να σας δουν.»
(Ήταν η εποχή του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία με τις αποσχίσεις της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, της Κροατίας κλπ. Στον πόλεμο αυτό καταλάβαινε ο καθένας τον καταλυτικό ρόλο των Αμερικανών.
)
 Ο Γέροντας ωστόσο δεν άλλαξε στάση. Άρχισε να τους μιλά, λέγοντας ότι χωρίς τους  Αμερικανούς θα υπήρχε ειρήνη στον κόσμο. 

Ημέρα των Θεοφανείων 2018 στο Ρουμπάρρε.Βάπτιση 185 πιστών !!!


Στο χωριό Ρουμπάρρε στην περιοχή Τούγκαμο στην Νότια Ουγκάντα ζωντάνεψε μία εικόνα της πρώτης Εκκλησίας. 
Ήταν η βάπτιση 185 !!! πιστών της νεοσύστατης ενορίας της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας στην Ουγκάντα, κοντά στα σύνορα με  τη Ρουάντα.
Εικόνα που θυμίζει την αρχαία εκκλησία καθώς και τότε ήταν η μέρα που βαπτίζονταν οι πιστοί. Φορώντας και τώρα τους «εμφωτίους» χιτώνες βαπτίσθηκαν 185 πιστοί .
Του ιερού Μυστηρίου προέστη ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καμπάλλας και πάσης Ουγκάντας κ. Ιωνάς που μαζί με τη βοήθεια αρκετών κληρικών βάπτισε τους πιστούς.
Η κατήχηση και προετοιμασία έγινε από τον π. Αριστοτέλη Ασήμουε και την πρεσβυτέρα Μαγδαληνή αλλά και τη συνδρομή των εννέα πρώτων πιστών που βαπτίσθηκαν στο σπίτι του π. Αριστοτέλη .
Ο π. Αριστοτέλης δημιούργησε μία καινούργια ενορία από το μηδέν και σήμερα στεγάζεται ένας ζωντανό εκκλησιαστικό σώμα  σε μία πρόχειρη εκκλησία καμμωμένη από λαμαρίνα.
Κάθε ευχή μας γίνεται προσευχή και συνοδεύουν τη γέννηση και το μεγάλωμα της πρώτης εκκλησίας. Ευχαριστούμε το Θεό αλλά και όλους τους Έλληνες που βοηθούν πάντοτε με ψυχή την υπόθεση της ιεραποστολής.

Με το παράδειγμα και την συμβουλή χτίζονται προσωπικότητες.


Τα παιδιά δεν έχουν ανάγκη από συμβουλές αλλά από παράδειγμα για να μιμηθούν.

Τα παιδιά έχουν κλειστά τα αυτιά στις συμβουλές και ορθάνοιχτα τα μάτια στο παράδειγμα.

Ένας που δίνει καλή συμβουλή χτίζει με το ένα χέρι.
Ένας που δίνει καλή συμβουλή και καλό παράδειγμα χτίζει και με τα δυο χέρια.

ΚΑΙ ένας που δίνει καλή συμβουλή και κακό παράδειγμα με το ένα χέρι χτίζει και με το άλλο γκρεμίζει.

Αν προσπαθώ να βελτιώσω κάποιον με το να είμαι για αυτόν ένα καλό παράδειγμα κάνω δυο καλύτερους: τον εαυτό μου και εκείνον.

Αν προσπαθώ να βελτιώσω κάποιον με το να μην είμαι για αυτόν καλό παράδειγμα τότε δεν κάνω κανένα καλύτερο.