Ζωντανή αναμετάδοση Ιερών Ακολουθιών

Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

O Bill Gates εξηγεί γιατί τα παιδιά του απέκτησαν κινητό μετά τα 14.

O Bill Gates εξηγεί γιατί τα παιδιά του απέκτησαν κινητό μετά τα 14
Ο συνιδρυτής της Microsoft μπορεί να έχει αμύθητη περιουσία, ωστόσο προσπαθεί να ζει σαν απλός άνθρωπος και κάνει τα πάντα για να μην καλομάθει τα παιδιά του.  
Ο Βill Gates είναι από τους πιο πλούσιους ανθρώπους του κόσμου και η περιουσία του πλησιάζει τα 87 δισεκατομμύρια δολάρια. Αν πιστεύετε πως τα τρία του παιδιά ηλικίας 20, 17, 14 μεγάλωσαν σε τρελές ανέσεις και πως του δόθηκαν όλα απλόχερα στο χέρι , τότε κάνετε πολύ μεγάλος λάθος.
Ο Gates όχι μόνο επέτρεψε στα παιδιά του ν' αποκτήσουν κινητό μετά την ηλικία των 14 ετών, αλλά κάνει τα πάντα για να μην μεγαλώσουν με τον λάθος τρόπο, πιστεύοντας πως ο κόσμος τους ανήκει.

Η μετάνοια την εσχάτη ώρα.


Ανδρόγυνο ο κυρ-Αλέκος και η κυρά-Καίτη, παντρεμένοι το 1920 περίπου. Κατοχή-εμφύλιος-φτώχεια κάργα και των γονέων. Η κυρά-Καίτη ευλαβέστατη, προσευχή, εξομολόγηση, θεία κοινωνία κλπ.

Ο κυρ-Αλέκος φανατικός άθεος, κομμουνιστής αλλά πολύ δίκαιος, ελεήμων, φιλάνθρωπος. Ήξερε από φτώχεια, στέρηση, κατατρεγμό. Συμπονούσε και βοήθαγε όσους μπόραγε. Φθάσανε και οι δυο, τ’ αντρόγυνο γύρω στα 1995. Ο κυρ-Αλέκος βαριά αρρώστια, κατάκοιτος, ετοιμοθάνατος. Η κυρά-Καίτη λαμπάδα δίπλα του, διακονούσε, έκλαιγε, προσευχότανε.
Παιδιά και εγγόνια είχανε στη ζωή τους, τις μέριμνές τους, σπουργιτάκια περνάγανε αστραπή από τους γέρους και φεύγανε.
Η κυρά-Καίτη παρακάλαγε τον άνδρα της:
«να φέρουμε άνδρα μου τον παπά της ενορίας να εξομολογηθείς, να κοινωνήσεις μη φύγεις σαν άψυχο ζώο για την άλλη ζωή και κολασθείς».
Τίποτε ο μπάρμπας, την σιχτήραγε και την απειλούσε:
«Μη φέρεις παππά στο σπίτι μας γιατί θα σας αμολήσω από το μπαλκόνι, εσένα, τον παπά και τα λιβανιστήρια σας».
Μια νύχτα ανοιξιάτικη ψιθύριζε κατατρομαγμένος ο μπάρμπας την κυρά του. – – Τρέχα Καίτη, φοβάμαι.
– Τι θέλεις άντρα μου τ’ αποκρίθηκε αλαφιασμένη εκείνη.

Δόμνα Σαμίου - Γιωργίτσα.


Η χαρά είναι του Χριστού, η λύπη είναι του διαβόλου.

γεροντας παισιος 2– Γέροντα, αυτόν τον καιρό, στενοχωριέμαι πολύ.
– Γιατί στενοχωριέσαι; Βούλιαξαν τα καράβια σου; Πού τα έβγαλες και βούλιαξαν; στον Ατλαντικό; Καλά, βγάζουν τα καράβια με τέτοιο καιρό στον ωκεανό; Πόσα βούλιαξαν;
– Όλα, Γέροντα, βούλιαξαν.
– Ε, τότε είσαι ακτήμων και μπορείς να γίνης καλή μοναχή! Γιατί δεν δοξάζεις διαρκώς τον Θεό; Τί σου λείπει; Να έχη λύπη ένας άνθρωπος που βρίσκεται μακριά από τον Χριστό, το καταλαβαίνω∙ αλλά να έχη λύπη ένας που είναι κοντά στο Χριστό, δεν το καταλαβαίνω, γιατί , και πόνο να έχη, ο πόνος του μελώνεται από τον Χριστό.
Όπως έχω καταλάβει, στον άνθρωπο δεν υπάρχει φαρμάκι, γιατί, αν το φαρμάκι ακουμπήσει στον Χριστό, γίνεται γλυκό σιρόπι. Όποιος έχει μέσα του φαρμάκι , σημαίνει ότι δεν ακουμπάει τα προβλήματά του στον Χριστό.
Η χαρά είναι του Χριστού, η λύπη είναι του διαβόλου. Όταν βλέπω μοναχό να είναι σαν ζημιωμένος μπακάλης, ξέρετε πως στενοχωριέμαι; Άλλο η κατά Θεόν λύπη, το χαροποιόν πένθος. Τότε ο άνθρωπος αγάλλεται. Η σιωπή, η συστολή που έχει, στάζουν μέλι στην καρδιά του. Όταν δω έναν τέτοιον άνθρωπο, να του φιλήσω και τα πόδια.
– Γέροντα, από πού θα καταλάβει κανείς αν η λύπη του είναι πράγματι κατά Θεόν;
– Ας υποθέσουμε , κάνει μια αμαρτία ο άνθρωπος και λυπάται. Αν λυπάται από καθαρό φιλότιμο για την πτώση του, γιατί στενοχώρησε τον Χριστό, νιώθει μέσα του έναν γλυκό πόνο, γιατί ο Θεός σκορπά στην ψυχή του γλυκύτητα, την θεία παρηγοριά.

ΙΕΡΕΑΣ - ΚΟΜΑΝΤΟ: Από τον άμβωνα στα αλεξίπτωτα - (ΜΕ ΑΡΕΤΗ ΚΑΙ ΤΟΛΜΗ-ΕΡΤ 1)


Δίκαια ή Άγια;

Όταν οι στρατιώτες του Καραϊσκάκη έπιασαν ένα συνάδελφό τους που είχε λιποτακτήσει κατά την ώρα της μάχης κι ετοιμάζονταν να τον σκοτώσουν, ο μεγάλος στρατηγός του ‘21 τους σταμάτησε και τους είπε:

- Σταθείτε μια στιγμή. Σας αφήνω να τον κάνετε ό,τι θέλετε.

Αλλά σας λέω τούτο μονάχα: Αν τον σκοτώσετε, θα πράξετε δίκαια. 
Αν τον συγχωρήσετε, θα πράξετε άγια.

Ρωσία: «Εξτρεμιστική οργάνωση» οι μάρτυρες του Ιεχωβά.

Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ρωσίας έκρινε ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι «εξτρεμιστική οργάνωση», μετά τη σχετική προσφυγή που είχε καταθέσει το υπουργείο Δικαιοσύνης της χώρας, ζητώντας να κλείσουν τα κεντρικά γραφεία τους στην Αγία Πετρούπολη.

Πολλά από τα βιβλία και τα έντυπα που εκδίδονται από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά στη Ρωσία έχουν μπει στη λίστα των «απαγορευμένων εξτρεμιστικών εντύπων». Οι ρωσικές εισαγγελικές αρχές υποστήριζαν ότι πρόκειται για μια οργάνωση που καταστρέφει οικογένειες, υποδαυλίζει το μίσος και απειλεί ζωές, μια περιγραφή που οι ίδιοι χαρακτηρίζουν ψευδή.

Εσένα καλεί ο Χριστός.

Ἐσένα καλεῖ ὁ Χριστός
Τόν πρεζάκια
Ἐσένα τό βαποράκι
-καλά ἀκοῦς-
πού πῆρες στόν λαιμό σου χιλιάδες ζωές
Ἐσένα τόν δολοφόνο
Ἐσένα τόν ληστή
Ἐσένα τόν ἄσωτο
Ἐσένα πού δέν ἔχεις πιά στόν ἥλιο μοῖρα
Πού δέν σοῦ ἔμεινε καμιά πόρτα ἀνοιχτή
Πού δέν σέ θέλουν πουθενά
Οὔτε στά στέκια οὔτε στά σπίτια
Πού νιώθεις καμένο χαρτί

Ἐσένα τό καμένο χαρτί ψάχνει ὁ Χριστός
Ἐσένα πού αἱμορραγεῖς ἀπό τίς μαχαιριές πού ἔδωσες
κι ἀπό τίς μαχαιριές πού πῆρες

Κλείνουν τον ουρανό.

20170418-2

Η ζήλεια και ο φθόνος είναι αιτία κάθε κακού και εχθρός κάθε καλού. 
Απ’ αυτή την αιτία ο Κάϊν φόνευσε τον Άβελ, ο Ησαύ θέλησε 
να εξοντώσει τον Ιακώβ, ο Σαούλ καταδίωξε τον Δαβίδ. 

Ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Ἀπόστολος καὶ Εὐαγγελιστής.

Ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος καὶ Εὐαγγελιστὴς Μᾶρκος, ὁ ὁποῖος ὀνομαζόταν καὶ Ἰωάννης, ἦταν Ἰουδαῖος Ἑλληνιστὴς καὶ ἡ μητέρα του ὀνομαζόταν Μαρία. Καταγόταν ἀπὸ εὔπορη οἰκογένεια καὶ κατὰ τὴν συνήθεια τῆς ἐποχῆς νὰ παίρνουν οἱ Ἰουδαῖοι καὶ ἕνα δεύτερο ὄνομα ἑλληνικὸ ἢ ρωμαϊκό, ὀνομάσθηκε καὶ Μᾶρκος. Ἡ οἰκογένειά του διέθετε τὸ προφανῶς εὐρύχωρο σπίτι της στὴν Ἱερουσαλὴμ γιὰ τὶς συνάξεις τῶν Χριστιανῶν. Ὁρισμένοι παλαιότεροι ἐρευνητὲς δέχονται ὅτι στὸ σπίτι αὐτὸ ἔλαβε χώρα τὸ τελευταῖο δεῖπνο τοῦ Ἰησοῦ μὲ τοὺς Μαθητές Του καὶ ὅτι ὁ ἄνθρωπος, «ὁ κεράμιον ὕδατος βαστάζων», ὁ ὁποῖος θὰ ἔδειχνε στοὺς δύο Μαθητὲς ποὺ ἔστειλε ὁ Ἰησοῦς γιὰ τὴν προετοιμασία τοῦ δείπνου τὸ «ἀνώγαιον μέγα ἐστρωμένον ἕτοιμον», ἦταν ὁ Ἰωάννης Μᾶρκος.
Ἡ καταγωγὴ τοῦ Ἀποστόλου Μάρκου ἦταν μᾶλλον ἀπὸ τὴν Κύπρο. Ἀπὸ νεαρὴ ἡλικία ἄρχισε τὴν διακονία τῆς κηρύξεως τοῦ Εὐαγγελίου, συνοδεύοντας τὸν θεῖο του Ἀπόστολο Βαρνάβα καὶ τὸν Ἀπόστολο Παῦλο στὶς διάφορες περιοδεῖες τους.
Στὴν πρώτη περιοδεία τοῦ Ἀποστόλου Παύλου διακόπτει τὴν συνεργασία, ὅταν ὁ Παῦλος καὶ οἱ συνεργάτες του ἔφθασαν ἀπὸ τὴν Κύπρο στὴν Πέργη τῆς Παμφυλίας καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἐπιστρέφει στὰ Ἱεροσόλυμα. Στὴν ἀρχὴ τῆς δεύτερης περιοδείας, μετὰ τὴν Ἀποστολικὴ Σύνοδο, κατὰ τὸν «παροξυσμό» ποὺ παρατηρήθηκε μεταξὺ Παύλου καὶ Βαρνάβα, ὁ τελευταῖος μὲ τὸν Μᾶρκο ἀπέπλευσαν στὴν Κύπρο καὶ ὁ Παῦλος μὲ τὸν Σίλα ξεκίνησαν γιὰ τὴ νοτιοδυτικὴ Μικρὰ Ἀσία. Ἀργότερα ὁ Μᾶρκος βρίσκεται πάλι κοντὰ στὸν Παῦλο κατὰ τὸν χρόνο ποὺ γράφει ὁ Ἀπόστολος τὶς Ἐπιστολὲς τῆς αἰχμαλωσίας καὶ τέλος μνημονεύεται στὴν Α’ Ἐπιστολὴ τοῦ Πέτρου, ὡς συνεργάτης αὐτοῦ καὶ στὴν Β’ πρὸς Τιμόθεον Ἐπιστολή.
Διάφορες παραδόσεις γιὰ τὸν Ἀπόστολο Μᾶρκο ἀπηχοῦνται σὲ ἐκκλησιαστικοὺς συγγραφεῖς ἢ σὲ ἀρχαία λατινικὰ χειρόγραφα τοῦ Εὐαγγελίου του. Ὁ Ἰππόλυτος τὸν ὀνομάζει «κολοβοδάκτυλον», εἴτε γιατί εἶχε δυσανάλογα μικρὰ δάχτυλα σὲ σχέση πρὸς τὸ σῶμα του, εἴτε γιατί ἀπέκοψε ὁ ἴδιος ἕνα ἀπὸ τὰ δάχτυλά του ὅταν ἔγινε Χριστιανός, γιὰ νά μὴν θεωρεῖται ἄρτιος καὶ ἱκανὸς νὰ τελεῖ τὰ καθήκοντά του ὡς λευΐτης ποὺ ἦταν, εἴτε τέλος, σύμφωνα μὲ ἄλλη, ἀλληγορικὴ αὐτὴ τὴ φορὰ ἑρμηνεία, γιατί τὸ Εὐαγγέλιό του στερεῖται εἰσαγωγῆς καὶ ἐπιλόγου.

Καλή σας μέρα.


Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Άγιος Γεώργιος Λυκαβηττού.

Με αφορμή το γεγονός ότι στις 23 του Απρίλη εορτάζεται από την Εκκλησία μας ο Άγιος Μεγαλομάρτης Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος, ας κάνουμε μία αναφορά στο Ιερό Παρεκκλήσιο Αγίου Γεωργίου Λυκαβηττού στην Αθήνα. 
Ασφαλώς πολλοί θα το έχουν επισκεφτεί και πολλοί περισσότεροι θα το έχουν θαυμάσει, καθώς ο λόφος με το γραφικό εκκλησάκι δεσπόζουν στο αττικό τοπίο. 
Εκείνο όμως που λίγοι γνωρίζουν είναι ότι ο Ναός αυτός κτίστηκε από τον Κρητικό ιερομόναχο Εμμανουήλ Λουλουδάκη.
Ο Ναός
Ο Άγιος Γεώργιος είναι ένας μικρός ναός με τρούλο. Ανήκει στην Μητροπολιτική περιοχή Αθηνών–Πειραιώς. Στις απεικονίσεις των περιηγητών (όπως του Laborde το 1672) φαίνεται ότι στην περιοχή αυτή υπήρχε από παλιά κάποιος βυζαντινός ναός. Όταν ο πρώτος ναός ερειπώθηκε, κτίστηκε πάνω στα ίδια θεμέλια νέος ναός το 1834, μονόκλιτος, βασιλικού ρυθμού, για τον Άγιο Γεώργιο. Στο δάπεδο υπάρχει επιγραφή που αναφέρει ότι το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου καθιερώθηκε από τον μητροπολίτη Αθηνών Βενέδικτο (1782-85).
Αργότερα ο ναός επεκτάθηκε με την προσθήκη δύο παρεκκλησίων, του Προφήτη Ηλία και Αγίου Κωνσταντίνου. Κατά τη διάρκεια των εργασιών, ανακαλύφθηκαν λίθινες επιγραφές (διαστ. 0,75χ0,35) των οποίων η παλαιότερη είναι της «μεταγενεστέρας Ρωμαικής έποχής», σύμφωνα με όσα δημοσίευσε στο άρθρο: «Χριστιανικός Λυκαβηττός» ο Γεώργιος Λαμπράκης, στον 2ο τόμο του Δελτίου της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας (1894, σελ. 87-92). Παράπλευρα σ’ αυτόν τον ναό και σε κελί μόνασε ο ιερομόναχος Εμμανουήλ Λουλουδάκης και με τον θάνατό του τάφηκε ακριβώς δίπλα στο ναό στο πίσω μέρος. Εντός δε του Ιερού Ναού και σήμερα, υπάρχει επιγραφή, η οποία αναφέρει, ότι τον ναό έχτισε ο εν λόγω κρητικός μοναχός.
Στα χρόνια της δεκαετίας του 1880 ο ναός ανακαινίστηκε και επεκτάθηκε. Το 1900 χτίστηκε ο πέτρινος εξώστης, ενώ δυο χρόνια μετά χτίστηκε με την οικονομική αρωγή του μεγαλοεπιχειρηματία Ν. Θών το καμπαναριό, στο οποίο τοποθετήθηκε καμπάνα, που είχε δωρίσει για τον σκοπό αυτό, η βασίλισσα Όλγα. Το 1958 η καμπάνα εντελώς ξαφνικά καταστράφηκε και στη θέση της τοποθετήθηκε καινούρια.

Ο Επιτάφιος Θρήνος στην Ενορία μας. (Από στιγμές της Μεγ. Εβδομάδος)












Δεν φθάνουμε στο άπειρο προσθέτοντας αριθμούς!


Δημήτριος Στανιλοάε (Πρεσβύτερος(+)

Στο λόγο του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, που διαβάζουμε τη νύχτα της Αναστάσεως, ακούμε: «Μηδείς θρηνήτω πτωχείαν, εφάνη γαρ η κοινή Βασιλεία. Μηδείς οδυρέσθω πταίσματα, συγγνώμη γαρ εκ του τάφου ανέτειλε. Μηδείς φοβείσθω θάνατον, ηλευθέρωσε γαρ ημάς ο του Σωτήρος θάνατος».

Όπως, λοιπόν, πριν από την Ανάσταση η ζωή όλων είχε ένα ανολοκλήρωτο νόημα, έτσι τώρα η Ανάσταση γεμίζει τους πάντες και τα πάντα με φως και χαρά, γιατί, όταν ένα μόνο μέρος του κόσμου αποκτά το πλήρες νόημά του, αυτό το πλήρες νόημα εκπέμπεται στα πάντα.
Με την Ανάσταση μιάς μονάχα ύπαρξης -του ανθρώπου Χριστού- ο χρόνος, που ξετυλίγεται μέσα στα σκοτάδια της επανάληψης της σύνθεσης και της χωρίς νόημα αποσύνθεσης, έγινε χρόνος, που οδεύει προς την ανάσταση και την αιώνια ζωή• το φως που έφερε στην ανθρωπότητα ο Χριστός δείχνει το στόχο, προς τον οποίο ο χρόνος οδηγεί όλα όσα ζούν μέσα στο χρόνο. Ολόκληρος ο χρόνος κι ολόκληρος ο κόσμος δεν φαντάζουν πιά σαν αδιάκοπη ροή ανάμεσα στις γεννήσεις και στους θανάτους, αλλά σαν μια πραγματικότητα φωτισμένη από νόημα, σαν μια οδός προς την ανακεφαλαίωση των πάντων μέσα στην Ανάσταση και την αιώνια και πλήρη ζωή, σαν παραμονές της μεγάλης δίχως τέλος γιορτής.
Όλες οι μέρες του χρόνου, της χρονιάς ολόκληρης αποτελούν γιορτές ή σταθμούς μιάς πορείας που φέρνει προοδευτικά στη μεγάλη γιορτή, την τελική και αιώνια. Το φως της αιώνιας γιορτής ρίχνει τις ακτίνες του σ’ όλες τις μέρες. Ή μ’ άλλα λόγια, όλες οι μέρες του χρόνου αποτελούν προεόρτια, που μας προετοιμάζουν προοδευτικά για την έσχατη Κυριακή, για την αιώνια ζωή μέσα στο φως, που αποκαλύφθηκε με την Ανάσταση, έτσι όπως οι μέρες της εβδομάδας, οι μέρες οι αφιερωμένες στους αγίους, αποτελούν προπαρασκευαστικές γιορτές για τη συνάντηση με το Χριστό, που συμβολίζει και προεικονίζει η Κυριακή ημέρα.

Φωτοστιγμές αξέχαστες από τον Επιτάφιο στο παρεκκλήσιο της Αγίας Βαρβάρας.

Για 2η συνεχόμενη χρονιά τελέσθηκαν οι Ιερές ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας στο Ιερό μας παρεκκλήσιο της Αγίας Βαρβάρας και Αγίου Ιεροθέου. Στο μικρό μας παρεκκλήσιο, που αποτελέι πλέον κόσμημα και χώρο λατρείας, εκατοντάδες πιστοί προσήλθαν στις ακολουθίες της περιόδου και συμμετείχαν ενεργά.

Με κατάνυξη και την πρέπουσα ατμόσφαιρα ζήσαμε στιγμές συγκίνησης και μυσταγωγίας. 

Να μας αξι’ωσει ο Θεός και του χρόνου να τελέσουμε και πάλι την Μεγάλη Εβδομάδα και φυσικά στο ιερό μας παρεκκλήσιο κάθε Κυριακή τελέίται η Θεία Λειτουργία προς αγιασμό των πιστών.